Carne de cañón é unha obra de animación de carácter experimental cun singular aspecto artístico-estético. Non se trata dunha animación realista de personaxes perfectamente proporcionados.
O estilo visual recordaranos, dalgún xeito, as pinturas de Luís Seoane mesturadas cos detalles abstractos da cerámica do Castro de Isaac Díaz Pardo.
Carne de cañón é unha historia de aventuras, enmarcada nunha illa do Caribe no século XVII, que trata sobre a escravitude, a colonización e o choque entre dúas formas de entende-lo mundo.
De cotío, a animación enténdese como cine de entretenemento dirixido o público infantil desestimando canalizar o potencial expresivo e emocional do gráfico que se pretende acadar nesta obra.

Atílano, percebeiro de Fisterra cae preso dun galeón Francés. Os franceses o levan xunto con máis escravos a unha colonia nuha illa no mar do Caribe.
O imperio francés explota os recursos naturais da illa e utiliza os escravos para traballar nunha mina de ouro.
Os indíxenas da illa ven como os colonizadores franceses vanse convertindo nunha ameaza para eles. A súa preocupación vai medrando, ata que nunha reunión, a tribu toma a decisión de atacar os soldados franceses.
O ataque lévase a cabo no medio da xungla cando soldados e mais escravos voltan da mina cargados de ouro. No medio da matanza, Atílano fuxe a través do bosque esquivando os perigos da salvaxe natureza e chega o peirao da fortaleza francesa. Alí consegue facerse cun barco e pon rumbo de volta cara a súa terra.

Animacion.

Podes vela en Flocos.TV: http://flocos.tv/curta/carne-de-canon/
Crítica: CAFÉ & CHURROS: ´Carne de Cañón´, eloxio á acción pura